top of page

Σε ένα απροσδιόριστο αύριο….


Η οικονομικη και αξιακη κριση που ταλανιζει την χωρα μας εδω και τοσα χρονια εχει φερει στην επιφανεια μια σειρα αλυτων προβληματων και ζητηματων που στα παρελθοντα χρονια αποφευγμαμε επιμελως να δουμε και τα στοιβαζαμε κατω απο το “χαλί” μη αναλαμβάνοντας το κόστος της επιλυσης τους ,ουτε το οικονομικο,ουτε το διαρθρωτικο και πολιτισμικο σαν κοινωνια.

Ολους μας ανεξαιρετως μας βόλευε μια ανοχη και μια παρατυπια σε καποια προσωπικη μας υποθεση και κρυπτομενοι πισω απο το “ολοι τα ιδια κανουν” μεταθεταμε σαν κοινωνια τις λυσεις και την τακτοποιηση των εκκρεμοτητων σε ενα αγνωστο και απροσδιοριστο αυριο.

Στο σημερινο μου αρθρο ηθελα να παρω θεση σχετικα με την συσχετιση της ανεργιας και της φτωχειας σαν αποτελεσμα αυτης και τις επιπτώσεις τους στην ψυχικη ζωη των ανθρωπων που διαβιουν κατω απο αυτες τις συνθηκες και με αυτα τα εκ των πραγματων ματαιωτικα απο καθε αποψη δεδομενα.

Στην ακρως ανταγωνιστικη και καπιταλιστικη κοινωνια που ζουμε ολη η ζωη,το ειναι και η προσωπικοτητα του σημερινου ανθρωπου ειναι διαρθρωμενη και στηριγμενη πανω στην εργασια του και την οικονομικη του κατασταση.

Γι Αυτο αλλωστε και πολυ συχνα επειτα απο το ονοματεπώνυμό μας συμπληρωνουμε και την επαγγελματικη μας κατασταση και εξειδικευση,σαν δηλωτικο και προσδιοριστικο στοιχειο της προσωπικοτητας μας!Αρα η δουλεια μας ,μας καθοριζει σαν ατομο και σαν προσωπο μεσα στο κοινωνικο συνολο και βεβαια αν συνοδευεται και με μια καλη εισοδηματικη εξελιξη τοτε μπορει και να προηγειται του ονοματος μας και του επιθετου μας. Δεν θα σταθω εντελως απεναντι σε αυτο το γεγονος,μιας και οντως η εργασια μας σε ενα σημαντικο βαθμο προσδιοριζει την ταυτοτητα μας και αποτυπωνεται σαν εικονα μας στα ματια των αλλων αλλα και σε εμας τους ιδιους επηρεάζει και διαμορφωνει την αυτοεικονα μας. Εξαιτιας αυτου του τοσο σημαντικου ρολου που διαδραματιζει η επαγγελματικη κατασταση του καθενος και στις υπολοιπες εκφανσεις και εκφρασεις της ζωης του και οσο πιο πολλα εχουμε στηριξει και επενδυσει σε αυτην την επαγγελματικη κατασταση εαυτου ,τοσο μεγαλυτερη ειναι η ανοδος της αυτοπεποιθεσης μας οταν ολα πηγαινουν καλα η εστω ανεκτα και αλλο τοσο δραματικα ειναι οταν αυτη (η επαγγελματικη κατασταση)καταρρεει,,περικοπτεται,καταρρεει η ακομη και εξαφανιζεται... Ετσι περα απο τα προβληματα που αντιμετωπιζουμε λογω της ανυπαρξιας η συρρικνωσης του εισοδηματος μας κατακρημνίζεται και η κοινωνικη μας αυτοπεποίθηση και χανεται η θεση που εχουμε μεσα στην κοινωνια.Χανεται δηλαδη ο τροπος με τον οποιο αντιμετωπιζομαστε απο τους αλλους,η γνωμη μας δεν εχει την βαρυτητα που ειχε πριν,ακομη και περιστασιακοι φιλοι μπορει να απομακρυνονται και να εξαφανιζονται απο την ζωη μας. Ολα αυτα βεβαια γιατι πιστευουμε περισσοτερο στο “εχειν” παρα στο “υπάρχειν” και στο “φαινεσθαι” παρα στο “ειναι”! Παρα πολλες ερευνες και πολλοι ερευνητες ομονοουν στο οτι η απωλεια της εργασιας μας επηρεαζει τοσο βαθια που αυξανει τον κινδυνο ψυχιατρικων διαταραχων και καταδεικνύει μια πολυ ισχυρη συναφεια αναμεσα στην ανεργια και την αύξηση της κατάθλιψης ,του άγχους, της χρησης ουσιων και της αντικοινωνικης συμπεριφορας. Γενικα ψυχικη υγεια και επαγγελματικη παρουσια ειναι δυο εννοιες οχι μονο αλληλοεπηραζομενες αλλα και αλληλενδετες κατα ενα μεγαλο μερος.

Οι περισσοτεροι ερευνητες συμφωνουν στο οτι απωλεια της εργασιας αυξανει τον κινδυνο των ψυχιατρικων διαταραχων και των σωματικων επιπτωσεων τους.Πολλες ειναι και οι μελετες που συγκλίνουν στην αποψη πως μιας ισχυρής συναφειας μεταξυ της ανεργιας και της κατάθλιψης, του άγχους,της χρησης ουσιων και της αντικοινωνικης συμπεριφορας.

Η εργασια και το κοινωνικο προσωπο,η κοινωνική αυτοπεποίθηση που συνδέεται με αυτην δειχνει να ειναι πολυ ισχυρο πεδιο αλληλεπιδρασης με τους αλλους ,τοσο ισχυρο που οι ανεργοι,που δεν το διαθετουν προς το παρον, νιωθουν οχι μονο κοινωνικα απομονωμενοι αλλα και προσωπικα ανεπαρκεις και θεωρουν τον εαυτο τους εντελως ανικανο και ακαταλληλο να συμμετεχουν στην συγχρονη κοινωνικη πραγματικοτητα! Και σαφεστατα αυτο ειναι εντελως αφοριστικο,αφου μαλιστα πολυ καλα γνωριζουμε οτι αν τυχει και σε διορίσουν στο δημοσιο και χωρις να εχεις την παραμικρη δεξιότητα,φτανει να μην μιλας και να υπαρχεις απλα, μπορει να παρεις συνταξη, χωρις ουσιαστικα να εχεις δουλεψει ποτε!

Με την εξαφάνιση των ανθρωπινων σχεσεων και τον περιορισμο του τι εισαι αναλογα με το τι εχεις,επερχεται ενας απομονωτισμος και μια θεώρηση πως εισαι ανικανος να συμμετέχεις σε καμια οικογενειακη και κοινωνικη ζωη,δεν υπαρχουν ευχαριστες διεξοδοι και ψυχαγωγικες ευκαιριες,με κακης ποιοτητας διατροφικες συνηθειες και ετσι ουσιαστικα το καθε ατομο δενεται με αορατες βαριες αλυσιδες που δρουν καθηλωτικα ως προς την εξελιξη της προσωπικοτητας του και την εκμεταλλευση των προσωπικων πορων και ταλεντων του.Ολα αυτα συνεργουν στην επιδεινωση του ηδη διαταραγμενου ψυχισμου και μηδενιζει την αυτοπεποίθηση και το ψυχικο αποθεμα δυναμεων του καθε συνανθρωπου μας.

Δημιουργειται ενας φαυλος κυκλος οπου, ανεργια οδηγει στην φτωχεια και την κακη ψυχικη υγεια και η επιδεινωση της ψυχικης υγειας στην ανεργια και τον κοινωνικο αποκλεισμο.

Και ειναι προφανες οτι στις σημερινες συνθηκες αβεβαιοτητας και εργασιακης επισφαλειας η ψυχικη ευεξια και ψυχικη ανθεκτικοτητα ειναι τοσο ρευστες και αμφιταλαντευόμενες σαν τις δυο ακρες ενος εκκρεμους που μπορει ευκολα απο την μια πλευρα εν ριπη οφθαλμου να βρεθει στην αλλη. Ολο αυτο δεν μπορει παρα να αποτελει μια μεγάλη πρόκληση για την κοινωνια μας και το κοινωνικο πολιτικο μας συστημα οφειλει να επιδειξει μια ελαστικοτητα και μια προσαρμοστικοτητα αναπτυσσοντας και ανανεωνοντας τις αμυνες της και να ανανεωσει την κοινωνικη της πολιτικη ως προς την ομαλοτερη αντιμετωπιση τετοιων καταστασεων. Οφειλουν να διαμορφωσουν και να σχεδιασουν παρεμβασεις αντιμετωπισης τοσο σε ατομικο οσο και σε συλλογικο επιπεδο.

Σαφως και οι δομες και υπηρεσιες που πρεπει να λειτουργησουν οφειλουν να ειναι καταλληλες για καθε ανθρωπο,καθε ηλικιας, καθε μορφωσης και να εχουν χαρακτηρα οχι αποσπασματικο αλλα να εμπνέουν και να καθοδηγούν τον καθε συνανθρωπο μας σε μια διαδοχικη κατασταση που βημα βημα θα εχει στοχο την επανεργοποιηση και επανενταξη του στην αγορα εργασιας.

Και για να γινω πιο συγκεκριμενος σε ερευνες που εχουν διεξαχθει αναφερεται πως:για τον επιπολασμο: Οι ψυχικες διαταραχες καθως και συμπεριφορας προσβάλλουν οχι συγκεκριμενες πληθυσμιακες ομαδες αλλα ανθρωπους ολων των περιοχων,χωρων και κοινωνιων ,παρουσιαζονται και για τα δύο φύλα σε ολες τις φασεις της ζωης τους και ειναι παρουσες και στις αστικες και αγροτικες περιοχες .η αντιληψη οτι υπαρχει υπερτερεση της ψυχικης διαταραχης στις βιομηχανικες περιοχες εναντι των αγροτικων,είναι λανθασμένη. (Α,Φωτιαδου,Φ.Πριφτης,Σ.Κυπριανος).

Οι παραγοντες που συμβαλλουν στην αυξηση των ψυχικων διαταραχων ειναι η ταχυτητα των κοινωνικων αλλαγων, η φτωχεια-ανεργια και η γηρανση του πληθυσμου Επισης οι οικονομικοι μεταναστες και οι προσφυγες συμβαλλουν στην αυξηση του πληθυσμου που ζει στα ορια της φτωχειας και,που απαιτουνται για αυτους αυξημένες απαιτήσεις περιθαλψης και προληψης .

Η αντιμετωπιση αυτης της δυσμενους καταστασης αποτελει μια δοκιμασια και μια πρόκληση για την κοινωνια μας!

Χωρις και σε καμια περιπτωση ψυχιατρικοποιησουμε τα κοινωνικα φαινομενα παρολα αυτα ειναι φρονιμο να μην παραγκωνιζονται οι επιπτωσεις που εχουν τα κοινωνικα προβληματα στην ψυχικη υγεια των ανθρωπων.Οπως και πιο πανω αναφερθηκε ειναι σοφο οι οποιες πολιτικες και παρεμβασεις να σχεδιαστούν κατα τετοιο τροπο,ετσι ωστε να αποδιδουν οχι μονο σε ατομικο αλλα και σε συλλογικο επιπεδο.

Ομως πρεπει να επισημανθεί οτι η ανεργια που πληττει ενα νοικοκυριο και μια οικογενεια ,ειναι κατι πολυ σοβαρο!

και εξηγουμαι :οι πρωιμες αντιξοες εμπειριες και ο μη σωστος και μη επαρκης επισιτισμος των παιδιων ,μπορει να τροποποιήσουν την δομικη και λειτουργικη αναπτυξη του εγκεφαλου τους,συμβαλλοντας στην αρνητικη εκβαση της μελλοντικης ψυχικης τους υγείας!

Μαλιστα επιπτωσεις μπορει να υπαρξουν και στο γνωστικο και αντιληπτικο τους και σε ολο το διανοητικο τους πηλικο.

Με παρεμβασεις κρατικων επιδοτησεων,,επαγγελματικης επανεκπαιδευσης και αναπτυξης νεων δεξιοτητων στους ανεργους,την στηριξη ατομων που εχουν δυσκολη προσαρμογη μετα απο μακροχρονια ανεργια,οι κοινωνικες συνεταιριστικες οργανωσεις για ανθρωπους με ψυχικες δυσκολιες, με ηπιες πρακτικες επανεισδοχης στην αγορα εργασιας και με ελαστικοτητα των πλαισιων μπορουν να υλοποιηθούν προγραμματα και πρακτικες που θα αποτελεσουν ενα διχτυ ασφαλειας και κοινωνικο και εργασιακο!

Αλλωστε σε αυτην την προσπαθεια,κανενας δεν πρεπει να παει χαμενος αλλα ολοι μαζι να προσπαθήσουμε για το καλυτερο.

Η αντιμετωπιση της τρεχουσας κοινωνικοοικονομικης καταστασης ειναι σημαντικο να προχωρήσει με την διασφαλιση ενος μινιμουμ επιπεδου ζωης των πολιτων και μαλιστα των πλέον ευάλωτων αλλα και με την ενισχυση του κοινωνικου δικτυου υποστηριξης, που και θα προλαμβανει και θα ενισχυει και θα επαναστηριζει αναλογικα ολα της τα μελη!

1 Προβολή0 Σχόλια

Πρόσφατες αναρτήσεις

Εμφάνιση όλων
bottom of page