top of page

ΔΙΧΩΣ ΝΑ ΣΤΑΥΡΩΘΕΙΣ ΠΩΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ ΑΝΑΣΤΗΘΕΙΣ?


Μιας και οι ημέρες το καλουν, καλο θα ειναι να ακουστουν δυο λογια για τις σταυρώσεις των ανθρωπων και το ματωμα που μπορει να φερει σε συμβολικο και πραγματικο επιπεδο-η Ανασταση του Χριστου.

Ολοι λιγο,πολυ προσδοκουμε στην ζωη μας μια Ανασταση,μια λυτρωση και μια απελευθερωση απο εκεινα που μας ταλαιπωρούν καθημερινα. Τους δικους μας σταυρους τους μικρους ή πιο μεγάλους-τους καθημερινους,του πιο υποφερτους ή ανυποφορους,τους κρυμμενους ή και φανερούς.Ο Ιησους,μας εδωσε με το παραδειγμα του-που εγινε και για τις δικες μας αμαρτιες-συμβολο εξαγνισμου και συγχωρεσης.

Σε ολη την πορεια προς τον Γολγοθά, εδειξε την αφοσίωσή του στην αποστολη του,δεν εκανε πισω αν και σιγουρα ως Θε-Ανθρωπος θα ηθελε να αποφυγει ολη αυτη τη δοκιμασια. Σιωπηρα εσωτερίκευσε τον καθε του φοβο,συγχώρεσε οσους τον έβλαψαν,κατανόησε την ανθρωπινη μικροτητα,την κακια και την αγνωμοσύνη.Οντας σιγουρος για τον Εαυτο του και την αποστολη του,οπως και για την ορθότητα των διδαγματων του και των προθεσεων του,βαδισε σε ολη την διαδρομη με οπλο και λάβαρο Του την υπερυψωση του πνευματος του και την νικη του νοητικου και πνευματικου του περιεχομενου επι της σωματικης και ανθρωπινης αδυναμιας.

Κατανόησε τις αδυναμιες των ανθρωπων ,με αγαπη παρηγορησε την μητερα του και διχως την παραμικρη επαρση ηταν εκ των προτερων βεβαιος για την Αποστολη και την σημασια της πορειας και όλης της περιπετειας του,-την αναβαση του με το Σταυρο,εως και τον Γολγοθά.

Μας καλεσε ολους εμας, οπου κουβαλαμε ο καθενας το δικο του σταυρο,να μην δειλιασουμε,να μην εχθρευτουμε τους διπλανούς μας,να μαθουμε να συγχωρούμε και να κατανοήσουμε τον φοβο,την ανασφαλεια και ενιοτε την μικροτητα μας.

Η Βασιλεια των Ουρανων,που μπορουμε υποθετικα να την ορίσουμε σαν την κατάκτηση της δικής μας αρμονίας,αυτογνωσίας και ολοκλήρωσης,έρχεται μονάχα μέσα από<σταυρωσεις> και <Γολγοθαδες> ,μεσα απο δικες μας προσωπικες μαχες και εναγώνιες προσπάθειες ενάντια στα βαθιά σκοτάδια της ανθρώπινης μας έλλειψης και τρωτοτητας!

Αν θελουμε να αντικρίσουμε την γαληνη της Αναστασης,την λυτρωση απο την μνησικακια και την εμπάθεια που μας ταλαιπωρούν,θα πρεπει να τα υπερβούμε,να βαδισουμε σιγουροι για τον εαυτο μας και τον δρομο μας,αδιαμαρτυρητα προς τον Γολγοθά μας…

Δεν ειναι τιποτα ο καθε Γολγοθας για να τον τρεμουμε και να τον σκεφτομαστε με φοβικο δεος...Τουναντιον...Ειναι μια πλαγιά που από κει μπορείς να ατενίσεις το παντοτινό φως και την προσωπική σου <Ανασταση>.

Και ποιος δεν εχει ερθει αντιμετωπος με <<Γραμματεις και Φαρισαιους>> ή με ψευτοφιλους, με μεγαλες ιδεες για τον εαυτο τους,με πληθωρα ποθων για τα υλικα αγαθα και ματαιωσεις που πληγωνουν ανεπανόρθωτα?

Και ποιον δεν τον έχουν προδώσει οι άνθρωποι που αγαπούσε και εμπιστευόταν περισσότερο από όλους?

Και ποιος δεν εχει δοκιμασει την πικρια της αδικιας απο τον νομο,τα συστηματα και τους

δικαστες στην ζωη του?

Γυρω μας υπαρχουν ανθρωποι που <σταυρωνονται> καθε μερα στη ζωη τους και σε αυτους ο Ιησους εδειξε ιδιαιτερη κατανοηση και αγαπη!Τετοια που τους επρεπε!

Βάζοντάς αυτους σε προτεραιότητα,ως προς την λύτρωση τους και την ανάκτηση της απολεσθείσας αξιοπρέπειάς τους,ο Ιησους μας διδασκει την πολυτιμη αξια της ενσυναισθησης!

Για τους αμαρτωλούς ,τους αδικημένους ,τους αρρωστους και τους μη προνομιουχους. Σε πολλες του αναφορες ο Ιησους μας αναφερει οτι ο πλουτος μας εμποδιζει να δουμε το εγω μας με την κακη πλευρα του,που πρεπει να πεθανει μεσα μας.

Μας διδαξε οτι την αθανασια την κατακτουμε, οταν παρα τις δυσκολιες και τις σταυρωσεις που δεχομαστε απο λογης-λογης Ρωμαιους και Γραμματεις και Φαρισαιους,εμεις παραμενουμε σταθεροι στο στοχο,τις αξιες και τα ιδανικα μας.

Ειναι αναποφευκτο,οπως και οι σταυρωτες του Ιησου,οι δικαστες και οι εχθροι μας ,να μη λυγιζουν μπροστα στην αποφασιστικοτητα μας και την πιστη μας για το καλο και αγαθο.

Εκεινη τη στιγμη κερδιζουμε την Αθανασια.

Αναμετριομαστε με το θανατο και βγαινουμε νικητες.

Ανασταινομαστε μεσα απο τα σκουπιδια του κακου μας εαυτου..!

Απελευθερωνομαστε απο τα βαρη των ενοχων μας,τους φοβους της ζωης μας,τα παθη και τα αγχη.

Η Σταύρωση δεν ειναι απλα και μονο προυποθεση για την Ανασταση,για την δημιουργια ελπιδας και σωτηριας...Εχει απο μονη της το δικο της ξεχωριστο νοημα..

Είναι αυτή της θυσιας,της απολυτης προσφορας στη ζωης και την ομορφια της, ειναι η απαρνηση των γηινων και των υλικων και η νοηματοδοτηση στην ζωη μας!

Δεν ειναι αλλωστε καθολου τυχαιο οτι,ακομη και για ολους εκεινους τους θνητους,που θυσιαστηκαν για τους πιο ευγενικους σκοπους με το πνευμα τους και τις ιδεες τους…,τους θεωρουμε οτι εχουν κατακτησει την ΑΘΑΝΑΣΙΑ!!!

Σπουδαιο στη συντομη αλλα περιεκτικη ζωη του Ιησου πανω στη Γη ειναι και το νοημα της μετανοιας,που τοσο εκφραστικα και δεικτικα εχουμε. Με τον ενα ληστη που ζητουσε συγχώρεση των αμαρτιων του...Αυτος ο ενας ληστης ειναι ο πρωτος κατοικος του Παραδεισου….

Αναλογιζόμενοι την Σταύρωση του Ιησού,παίρνουμε κουράγιο μεσα απο τον πονο Του και για τον δικο μας αγωνα,του πνευματος μας εναντια στα σαρκικα κελευσματα ,εναντι των υλικων και εφήμερα επιφανειακων απολαυσεων.

Για τις ψυχολογικες αλλαγες που μπορει να γινουν μεσα μας για την αναδειξη της πνευματικης μας ανωτεροτητας,απαιτουνται θυσιες, αυτοανάλυση και κατακερματισμος της εγωιστικης μας προσωπικοτητας,που παντα τα θελει ολα δικα της…

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ-<<.....και σας λεω,ειναι πιο ευκολο να περασει μια καμηλα μεσα απο το ματι μιας βελονας,παρα πλουσιος να εισελθει στη Βασιλεια του Θεου>>(19-24).Οταν εχουμε ταυτιστει τοσο πολυ με τον πλουτο και τα υλικα αγαθα,αυτα μας αποτρεπουν να ταυτιστουμε με τον αληθινο εαυτο μας.Σε πολλες του αναφορες ο Ιησους μας επισημαίνει οτι ο πλουτος μας εμποδιζει να δουμε το εγω μας και την κακη πλευρα του,που πρεπει να πεθανει μεσα μας

Στην ζωη του Ιησου ,δεν παραλείπεται να στηλιτεύουν αρνητικα οι χρηματιστες,οι

<σαράφηδες> της εποχης εκεινης ,που σε συνεργασια με τους τοπικους ιεραρχες,ειχαν κανει εμποριο μεσα στον ναο προς οφελος τους.

Ο Ιησους,οπως γινεται και σημερα ειχε δει την μικροτητα των ανθρωπων,την δυστυχια,το αλληλο κυνηγητο και τους πολέμους. Τα δεχεται ολα αυτα ο σημερινός

ανθρωπος,προβαλλοντας σαν δικαιολογια τους φοβους του ή την αδιαφορια του για τον διπλανο του(εγω θα σωσω τον κοσμο?)...

Ετσι το νοημα της Σταυρωσης και η προσμονη της Αναστασης παραμενουν επικαιρα!

0 Προβολές0 Σχόλια

Πρόσφατες αναρτήσεις

Εμφάνιση όλων
bottom of page